Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

ترک سکوت و خود سانسوری

گفتنِ حقیقت، همیشه آسان نیست، به‌خصوص زمانی که گفتنِ حقیقت می‌تواند برای زندگی شما و یا عزیزان شما گران تمام شود. این‌ها تجربیات دست اول من است. در سن نوجوانی، یاد گرفتم حقیقت را به خاطر فعالیت سیاسی پدرم در ایران پنهان کنم. من آموختم تا نقش بازی کنم، یاد گرفتم آرام باشم، یاد گرفتم که چگونه نامرئی باشم. ترک وطنم ایران، و رفتنم از یک کشور به يك کشور ديگر  بحران هویتم را شديدتر کرد.
بزرگ‌ترین راهبُرد بقای من در طول زندگی، انطباق و ترکیب با محيطم بوده،  و اغلب لازم  بود بخشی از خودم را پاک كنم. بنابراین، در ژانویه امسال ، تصمیم گرفتم این آزار و اذیت را پایان دهم و در نهایت خودم را آزاد کنم و خودم باشم. من اين وبلاگ را با امید به گفتن تمام داستان‌هایی که می‌خواستم تمام این سال‌ها بگویم و اما نميتوانستم شروع کردم.ناشناس بودن حسی مثل آزادی بوجود میاورد، ولی این حس آزادی نسبت به حس آرامشی که وقتی انسان خودش را به خاطر چیزی که هست میپذیرد به او دست میدهد ناچیز است.
همیشه سعی کردم سکوت کنم. سعی کردم چیزی باشم که اکثریت جامعه ایرانی از یک زن انتظار دارد. سعی کردم سکوت کنم وقتی خانواده ام را زندانی و تهدید کردند. وقتی در کودکی مورد آزار و اذیت قرار گرفتم ساکت ماندم. هنگامی که در هجده سالگی خشونت ناموسی را تجربه کردم ساکت ماندم. وقتی تبعیض جنسیتی و نژادی را بارها تجربه کردم ساکت ماندم. آری، من برای مدتی طولانی ساکت ماندم و خسته ام از سکوت. من از پنهان کردن خودم خسته ام. چرا که سکوت استبداد و ظلم را متوقف نکرد – نه در ایران، نه در استرالیا و نه در انگلیس. سکوت کاری نکرد جز کشتن من. ولی امروز من ساکت نمیمانم. به گفته آدری لرد:’من مینویسم برای زنانی که صحبت نمیکنند، مینویسم برای کسانی که صدایی ندارند چون ترسیده اند، چون به ما آموخته اند که به ترس بیشتر از خودمان احترام بگذاریم. به ما یاد داده اند که سکوت نجاتمان میدهد، ولی اینطور نیست.’
اسم من آزاده اکبری است و اینها  داستان‌های من هستند.
Image Credit: NYC – MoMA – Fernand Léger’s Woman with a Book Woman with a Book, 1923 Oil on
canvas Fernand Léger (French, 1881–1955. In U.S.A. 1940–45.)
signature
14 Responses
  • یاسمین
    سپتامبر 4, 2017

    بهترین کار ممکن رو میکنید.
    همونطور که خودتون گفتید (ناشناس بودن حسی مثل آزادی بوجود میاورد، ولی این حس آزادی نسبت به حس آرامشی که وقتی انسان خودش را به خاطر چیزی که هست میپذیرد به او دست میدهد ناچیز است.)
    منتظر باقی نوشته هاتون هستم.

  • سجاد کلاته
    سپتامبر 4, 2017

    عالی خانوم

  • gilda
    سپتامبر 4, 2017

    خود سانسوری ما زنان برگرفته از بازخوردهای افراد جامعه است.ما زنان سکوت رو از کودکی بهمون اموزش دادن و جالب ترین بخش اینه که ما زنان این تابو رو به نسل بعد منتقل میکنیم.همینطور که درون جامعه داریم مشاهده میکنیم این تابو ها به بهانه مذهب شدت گرفتن.شکستن این تابو میتونه دارای امتیازت مثبت متعددی رو برای ما زنان که همیشه اسیب پذیر خوانده میشیم رو به همراه داشته باشه. توی متن اشاره کردید که در سنین مختلف به دلایل مختلفی سکوت کردین اما ما زنان تا حالا به دنبال دلایل این سکوت بوده ایم؟

  • Ali diako
    سپتامبر 4, 2017

    خیلی خوشحالم برات و ارزوی موفقیت دارم برات ..
    بهترین کار و بزرگترین کاری که هر انسان میتونه برای خودش انجام بده همینه که اول و قبل از هرچیز خودش رو از بند خودش رها کنه …
    چقدر مشتاقم برای خواندن دستنوشته های شما ،اینبار ولی با اسم و امضا…
    ارزوی پیروزی و آرامش برای شما و خانواده محترمتان

  • Peransa
    سپتامبر 4, 2017

    ما از بچگی سکوت رو یاد گرفتیم. از همون روزی که بهمون تحمیل کردن بچه ی خوب بچه ایه که ساکته و بچه ی بد کسیه که حرف میزنه…
    ما از اون روز خودسانسور شدیم که بهمون گفتن هیس. دختر که داد نمیزنه. دختر که گله نمیکنه. دختر که حرف نمیزنه…
    واسه ی از بین رفتن خورسانسوری ما اول به جامعه ای نیاز داریم که حاضر باشه واقعیت رو بپذیره…

    نوشته های شما خیلی زیبا بود. واقعا مشتاقم نوشته های دیگرتون رو هم بخونم. موفق و پیروز باشید?

  • علی حیدری
    سپتامبر 4, 2017

    بسیار کار عالی میکنید. سکوت هیچ وقت راه حل نیست باید فریاد زد و حق خود را گرفت. نباید به انتظار تغییر نشست باید تغییر را ایجاد کرد. با شما صد درصد موافق هستم. امیدوارم موفق و پیروز باشید.

  • Mohammad
    سپتامبر 4, 2017

    چقدر عالي كه …
    و چقدر عالي تا….
    تعريف نداره كه نوشتن خويش
    جسارتي تحسين برانگيز داره
    پس آفرين كه خود و خوبش مينويسي
    تبريك

  • Soroosh
    سپتامبر 5, 2017

    با قدرت ادامه بدید ❤

  • Alizovic
    سپتامبر 5, 2017

    Good luck, Mrs. Azadeh. We are looking forward to your next activities

  • Alireza
    سپتامبر 5, 2017

    بسیار هم عالی فقط اگه میشه بیش تر وارد جزئیات بشید مثلا که منظورتون رو به طور واضح تر بگید برای مثال که گفتید خانواده سیاسی بودید رو و تو هیجده سالکی سکوت کردید ❤❤

  • ali
    سپتامبر 5, 2017

    Vase ki…?baraye ki…?baraye chi…!?melati havalo hezeme bad mesle iran…arzsh ndre…khdto khrb mikni fqt…vali ishala k mvfqm beshi…?✨

  • Lom
    سپتامبر 6, 2017

    به نظرم اين احساس
    اين سعى بر نوشتن ها
    جز بوجود آوردن تشويش درونى
    كمكى به روح انسانى نميكنه
    و در نهايت منتشر كردنشون
    وقتى حتى در حضور حواسمون تاييد نشده ست كار غلطيه
    من اسمش رو به هيچ وجه دلسوزى يا بيان تجربه براى ديگران نميذارم
    شما نميتونيد درد رو به كاغذ بياريد
    مگر اينكه كاغذ و قلم ذهن شما رو طلب كنه
    لازم نيست مثل يك ستاره رفتار كنيد خانم اكبرى مهر رنج كشيدن از لحظه تولد روى پيشونى هر آدمى زده ميشه
    بستگى به زمانش داره
    تو هر قشرى ؛ خانواده ؛ يا عامل حل نشده اى رشد كنيم
    اگر ناراحت نشيد من پيشنهاد ميكنم
    بيشتر بخونيد بيشتر و بيشتر بخونيد
    تا حرف واقعى خودتون رو بزنيد
    نه يك تظاهر عاميانه كه هممون قبلا هم مثلش زياد ديديم !

  • omid
    سپتامبر 6, 2017

    حرفای شما دقیقا درسته…به سروش هم انرژی مثبت و امید بده

  • Arian
    سپتامبر 10, 2017

    خانم اکبری لطفا یک مقدار دقیق تر و ریز تر وارد جزئیات بشید خیلی ممنون

What do you think?

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *